Struktura osobowości i jej wpływ na relację nauczyciel-uczeń

Działaniami jogi oczyszczam filtry, przez które oglądam rzeczywistość. Reguluję ostrość widzenia spraw w sobie i w świecie, w którym żyję. Świadomość, w której wzrastam przekładam na działanie. Zaczynam od poznawczej otwartości i zwiększam zainteresowanie tym, co rzeczywiście jest we mnie żywe i czym żywa jest rzeczywistość, w której oddycham i która oddycha mną. Studiuję nie dla zasobu i zachowania informacji, lecz dla przejrzystego oglądu złudnej szczególności osobistych doświadczeń i dla mocy widzenia pod powierzchnią zjawisk. Dla przenikania niewiedzy i ucieleśniania wiedzy - sprzyjając uzgodnieniu między moim przeżywaniem, a rzeczywistą naturą spraw.

Dla spotkania w jodze.

Z natury nie jest nam łatwo uznać i zaciekawić się innymi od naszych rozumień i emocjonalnych organizacji świata i swojego wnętrza. Joga zaprasza nas do ćwiczenia przestrzeni poznania, w której zawieszamy powodowaną naszym osobistym doświadczeniem interpretację zjawisk. Rozgaszczamy się w jednakim czuciu wszelkich form manifestowania się świadomości i uzgadniamy z wielomożliwością poglądów i wynikającym z nich przeżywaniem. Ludzkie pożądanie jednakowości widzeń, zasłania nam widoczność możliwości wynikających z różnic, spokój w ich przeżywaniu i radość płynącą ze współdziałania. Im jednak więcej okazji do przytomnego oglądu i ćwiczenia się w otwartości (pomagających rozumieć pełniej, szerzej, głębiej) i im więcej okazji do uczciwego wglądu i ćwiczenia w uważności (pomagających wyswabadzać i stabilizować czucie), tym większa elastyczność struktur poznawczych pomocnych twórczemu uzgadnianiu siebie ze zmienną naturą mniejszych i większych spraw. Nasze wewnętrzne narracje staje się przyjaźniejsze w przeżywaniu i jednocześnie bardziej wiarygodne dla naszych umysłów. Współczucie, będące praktyk i owocem poznania rozróżnia między widzeniem, przeżywaniem i działaniem zacieśniającym dukha, a byciem rozszerzającym i uwalniającym sukha.