Praktykujemy w stodole. W mijającym roku, o ile niebo nie było zajęte deszczem, pod jej dachem także jedliśmy i spaliśmy. Służyło to naszym sercom wspaniale. Podobnie jak fantastyczna plenerowa łazienka z dwoma stanowiskami prysznicowymi, oraz sławojka, zwana „Japonią” położona na południe od „Tybetu”... Tymczasem zniszczony w pożarze dom siłą ducha Gosi i wspólnoty przyjaciół Sopatowca odbudowuje się, a z nimi zmienia otoczenie działań warsztatowych. Niezmiennie przyjazne dla duszy warunki bytowe i wyśmienite pożywienie zapewniane przez Gosię trwają. Wypełniamy je uważnością, wdzięcznością i radością. Owoce tej alchemii kultywujemy od lat i od lat niezawodnie nas posilają.

Zapraszam wszystkich praktykujących zainteresowanych pogłębianiem jogicznego doświadczenia.