I.12 abhyāsa vairāgyābhyāṁ tan nirodhaḥ

Drogą do powściągania nieustających poruszeń świadomości jest żywotna praktyka zewnętrzna, oraz równoważna, sprzyjająca poznaniu praktyka wglądu. 

Kiedy praktyka staje się integralnym wymiarem naszego życia, jej zadania się zmieniają. Zmienia się jej motywacja. Zmienia się ośrodek postrzegania siebie. Nasze życiowe cele, rozumienie siebie w relacjach i porządkach rzeczywistości, w której funkcjonujemy oraz emocjonalny z nią związek nabierają osiowego dla praktyki znaczenia.

Ćwiczona “na macie” wrażliwość decyduje o jakości bycia wobec siebie, innych i wobec spraw tego świata. Z siłą równą psycho-fizycznemu zaangażowaniu, ujawnia się medytacyjna natura hatha jogi. Przy zachowaniu uważności, szczerości i etycznej spójności, nasza bycie nabiera wolności, a nasze działania mocy. W jednym i drugim zaczyna dominować sarvabhaumavadi – uniwersalna perspektywa.